पिंपळपान
माझ्या कडे ही होते एक पिंपळपान
वहीत आणि मनात
कालौघात उठल्या आठवणीच्या नक्षी
जीर्ण झाले पान पण ताज्या अजून मनी
आजही काढतो ती वहीं ,उघडतो ते पान
हळुवार फिरवितो हात ,जाते विसरून भान
ठेवतो मिटून परत वहीं आणि मन
जपले पाहिजे ती वही आणि ते क्षण
सुनील
चिऊ
होते मी आसपास , छोटेसे माझे खोपटे
होते तुमच्या घरात , पुरे मला परसातील रोपटे
पाडले वाडे ,गेले बुजून सांदी कोपरे
उभे राहीले सिमेंट चे मनोरे
लागले देशोधडीला गेले उडून दूर
गोष्टीतच राहिले थोडीफार ऊरून
आहेत तुमच्या शहरात माझे भाऊ
काऊ दिसताच आठवते बिचारी चिऊ
सुनील
३० .०८.१६
